ببخشید که خیلی دیر به روز کردم
اومدم
من اومدم بگم از یک نفر
از امید خودم
کسی که هر وقت احتیاج به یک همدمی داشتم تا باهاش درد دل کنم کنارم بود...
با اینکه ما از هم دوریم ولی اون به من از نزدیکترین همسایمونم بهم نزدیکتره...
من زیاد بلد نیستم حرفای قلمبه سلمبه بزنم آخه من زیاد با دخترا نمیگردم...
میخوام بگم محدثه بیا
بیا
به خاطر منم که شده برگرد!
سلام به همهی عزیزانی که به این وبلاگ سر میزدن
من اومدم تا آخرین نوشته ی خودمو بنویسم
همه ی آدما یه روزی میرن
منم رفتنی شدم
اینجا از کسائی که از من بدی دیدن معذرت خواهی میکنم
امیدوارم منو ببخشید
همتونو دوست دارم
دیگه دیگه دیگه همین
ما که رفتیم
خدانگهدار
I cannot find a way to describe it
It's there inside; all I do is hide
I wish that it would just go away
What would you do, you do, if you knew
What would you do
All the pain I thought I knew
All my thoughts lead back to you
Back to what was never said
Back and forth inside my head
I can't handle this confusion
I'm unable; come and take me aw
I feel like I am all alone
All by myself I need to get around it
My words are cold, I don't want them to hurt you
If I show you, I don't think you'd understand
Cause no one understands
بیا با من بزن جام بیا بخون تو چشمام
که با تو شاد شعرهام که بی تو خیلی تنهام
گرفتار تو هستم نگهدار تو هستم
که من یار تو هستم که من یار تو هستم
حیف است که ارباب وفا را نشناسی
ما یار تو باشیم و تو ما را نشناسی
حیف است عزیزم که تو با این همه احساس
این پاک ترین عشق خدا را نشناسی ما را نشناسی
بشناس منو بشناس تو دوست داشتن و بشناس
تو باد بهاری گل و گلشن و بشناس
پنهون نشو از من گریزون نشو از من
دور تو بگردم رو گردون نشو از من رو گردون نشو از من
تقدیم به
عزیز ترینم
محدثه
اگه داشتم تو رو دنيام يه صفاي ديگه داشتشب عشقم واسه من حال و هواي ديگه داشت
اگه داشتم تو رو رسواي عبادت مي شدمدلم اين خسته عاشق يه خداي ديگه داشت
اگه داشتم تو رو اون قصه نويسواسه من يه قصه هاي ديگه داشت
مي دونم زندگي اينجوري نبودمرد عاشق يه شبهاي ديگه داشت
اگه داشتم تو رو اون ميخونه که جاي منهشبها اونجا جاي من يه بينواي ديگه داشت
نمي گم با تو واسم، گريه ديگه گريه نبودبا تو اين زمزمه ها يه هاي هاي ديگه داشت
مي دونم پيش تو آروم مي شدم حتي اگه قهر و نازت واسه من درد و بلاي ديگه داشت
اگه يارم مي شدي، صاحب دنيات مي شدمفکر نکن چشمهاي تو يه آشناي ديگه داشت
محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت
مست گفت:"ای دوست این پیراهن است افسار نیست"
گفت:"مستی زان سبب افتان و خیزان میروی"
گفت:"جرم راه رفتن نیست٬ ره هموار نیست"
گفت:"من باید تو را تا خانه قاضی برم"
گفت:"رو٬ صبح آی٬ قاضی نیمه شب بیدار نیست"
گفت:"نزدیک است والی را سرای٬ آنجا شویم"
گفت:"والی از کجا در خانه خمار نیست؟"
گفت:"تا داروغه را گوییم٬ در مسجد بخواب"
گفت:"مسجد خوابگاه مردم بدکار نیست"
گفت:"دیناری بده پنهان و خود را وارهان"
گفت:"کارشرع٬کار ردهم و دینار نیست"
گفت:"می بسیار خوردی٬ زان چنین بی خود شدی؟"
گفت:"ای بیهوده گو٬ حرف کم و بسیار نیست"
گفت:"باید حد زند هوشیار مردم٬ مست را"
گفت:"هوشیاری بیار٬ اینجا کسی هوشیار نیست"
از در درآمدی و من از خود به در شدم
گویی کز این جهان به جهان دگر شدم
من چشم از او چگونه توانم نگاه خواهم داشت
که اول نظر به دیدن او دیده ور شدم
گویند روی سرخ تو، که زرد کرد؟
اکسیر عشق بر مسم افتاد و زر شدم!
من دوچشمت رابه يك دنيا نمي دادم. چرا ؟
اينچنين آسان مرا بردي ز ياد !
من نگاهت رابه آن الماس بي همتا نمي دادم. چرا ؟
اينچنين ارزان مرا دادي به باد !
آخر اي غارتگر قلبم . چرا ؟
با من اينگونه وفا كردي . چرا ؟
از چه رو آتش زدي بر جان من
خانه ام ويران نمودي ماه من
اول از روي وفا چون گرم كردي منزلم
بعد بابي اعتنايي هاي خودآتش كشيدي بر دلم
از چه رو اينگونه در بندم كني
بي سبب خاكستر جنگم كني
من كه عمري را به پايت سوختم
از درون اتش كشيدم لب به دندان دوختم
به مجنون گفت روزی عیب جویی
که پدا کن به از لیلی نکویی
که لیلی گر چه در چشم تو حوری است
به هر جرئی ز حسن او قصوری است
ز حرف عیب جو مجنون بر آشفت
در آن آشفتگی خندان شد و گفت:
اگر در دیده ی مجنون نشینی
به غیر از خوبی لیلی نبینی
تو کی دانی که لیلی چون نکویی است
کز و چشمت بر همین زلف و رویی است
تو مو بینی و مجنون پیچش مو
تو ابرو، او اشارت های ابرو
دل مجنون زشکر خنده،خون است
تو لب میبینی و دندان که چون است
کسی کاو را تو لیلی کرده ای نام
نه آن لیلی است کز من برده آرام
بوي زلف تو مفتونم اي گل
ز رنگ روي تو دلخونم اي گل
غم عشقت بيابان پرورم کرد
فراقت مرغ بي بال و پرم کرد
فراقت مرغ بي بال و پرم کرد
عزيزان از غم و درد جدايي
به چشمانم نمانده روشنايي
به درد غربت و هجرم گرفتار
نه يار و همدمي نه آشنايي
به درد غربت و هجرم گرفتار
نه يار و همدمي نه آشنايي
غريبي و اسيري چاره داره
غريبي و اسيري چاره داره
غم يار و غم يار و غم يار
غم يار و غم يار و غم يار
بارالها مددی که از تو غافل نشوم
بارالها مددی غرپب و ساحل نشوم
کمکم کن که پر از عشق شود دفتر دل
کمکم کن که ورق پاره ی باطل نشوم
با تو درویش منم گذشته از خویش منم
آن کم از همگان بیش منم گذشته از خویش منم
مثل یک شاخه ی سنگین پرم از بار نیاز
بارالها چه کنم گر به تو مایل نشوم
دل درویش من این ثروت بی پرده مخواه
آیه ی بذل توام چگونه نازل نشوم
من یکی قطره و تو ساحل دریای وجود
کمتر از هیچم اگر من به تو واصل نشوم
باالها حاصل بودنم این تحفه ی دل
مددی کن که سرافکنده ز حاصل نشوم
صبر دل من سر اومده باز
مهتاب در اومد و نيومده باز
وای که انتظار می کشه منو
دل بی قرار می کشه منو
وای وای می کشه منو
آرزوی يار می کشه منو
منو پريشون می کنه
چشمامو گريون می کنه
فکر پشيمون شدنش
داره منو داغون می کنه
وای که انتظار می کشه منو
دل بی قرار می کشه منو
وای وای می کشه منو
آرزوی يار می کشه منو
من و شب و جام می و نقش دو چشمون تو در باده ناب
دلی پر از عشق تو و ياد تو چشم من و حسرت خواب
دلم براش پر می زنه وای اگه خوابش ببره
بازم بمونه دل من تا به سحر در تب و تاب
دو سه شبه که چشمام به دره
خدا کنه که خوابم نبره
تو این قفس که زندونه منه
دلم گرفته و منتظره
خدا کنه که خوابم نبره
میخوام که دل به دریا بزنم
یک سینه حرفای غمو یکجا بزنم
چرا کسی نمیگه به من
عشق و امیدم به کجا رفته؟
شبا یکه و تنها بمونم
با غصه ها تو دنیا بمونم
روی رقص شاپرک، زیر بارون چشات
دله من میلرزه واسه بوسه رو لبات
روی اسب بالدار تویی تنها تک سوار
عشق رو یایی من،
تویی عشق موندگار، تویی عشق موندگار.
فصله بارونه و عشق رو غبار نسترن
منو تو عاشق هم
تو خواب گل شدن
شعله وحشی عشق بی گناه و بی صدا
یه ترانه وسوسه، رنگه سرخ غروبا
تنه رود همهمه آب ، من پر از وسوسه خواب
واسه رویای رسیدن، منه بی حوصله بی تاب
میونه باور و تردید ، میونه عشق و معما
با تو هر نفس غنیمت، با تو هر لحظه یه دنیا
با تو پر شور و نشاطم ، تو هیاهوی نگاتم
تو یه آوازه قشنگی ، من تو آهنگه صداتم
مثله خنده رو لباتم ، مثله اشک رو گونه هاتم
تو رو میبوسم و انگار شاعره شعره چشاتم
دشت پونه های وحشی ، رنگ التماس و خواهش
موج خاکستری باد ، شعله ی گرم نوازش
بیا گلواژه ی عشقو با تو همصدا بخونم
تو رو دوست دارم و ای کاش تا ابد
با تو بمونم
ابر شکوفه داری
مثل گل بهاری
مهربونیت قشنگه
هم زبونیت قشنگه
وقتی باهام قهر میکنی پشیمونیت قشنگه
تو یار دلنوازی
یه پارچه عشق و نازی
شمع و پروانه منم
مست میخانه منم
رسوای زمانه منم
دیوانه منم
یار پیمانه منم
از خود بیگانه منم
روای زمانه منم
دیوانه منم
چون باد صبا دربدرم
با عشق و جنون هم سفرم
شمع شب بی سحرم
از خود نبود خبرم
این چه عشقیست که در دل دارم
من از این عشق چه حاصل دارم
میگریزی زمن و در طلبت
باز هم کوشش باطل دارم
باز لبهای عطش کرده من
عشق سوزان تو را میجوید
میطپد قلبمو با هر طپشی
قصه عشق تو را میگوید
بخت اگر از تو جدایم کرده
میگشایم گره از بخت چه باک
ترسم این عشق مرا
بکشد تا به سراپرده خاک
چشمای من میل به گریه داره می خواد بباره
دل نمی دونی که چه حالی داره چه حالی داره
غصه به جز گریه دوا نداره خدا نداره
هر چی تو دنیا غمه مال منه
روزی هزار بار دل می شکنه
دل دیگه اون طاقتارو نداره خدا نداره
پشت سر هم داره بد می یاره خدا می یاره
از در و دیوار واسه دل می باره خدا می باره
زندگی آی زندگی خسته ام خسته ام
گوشه زندون غم دست و پا بسته ام
هر چی تو دنیا غمه مال منه
روزی هزار بار دل می شکنه
دل دیگه اون طاقتارو نداره خدا نداره
پشت سر هم داره بد می یاره خدا می یاره
از در و دیوار واسه دل می باره خدا می باره
